Lekcja 1 · strona 7

¹⁴Ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi.

⁹Napisano bowiem: czego oko nie widziało ani ucho nie słyszało, w serce człowieka nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują. ¹⁰Bóg objawił nam to przez Ducha, a Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga. ¹¹Któż bowiem wie, co kryje się w człowieku, jeśli nie duch człowieka, który w nim jest? Tak i Boga nikt by nie poznał, gdyby nie Duch Boży. ¹²My nie otrzymaliśmy ducha od świata, ale Ducha od Boga, aby poznać dary otrzymane od Boga. ¹³Nie głosimy tego uczonymi słowami ludzkiej mądrości, ale dzięki pouczeniom Ducha, przedstawiamy sprawy duchowe tym, którzy są z Ducha.

¹³Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.

²⁸Wiemy przecież, że tym, którzy kochają Boga i którzy zostali powołani zgodnie z Jego wcześniejszym zamysłem, wszystko służy dla ich dobra. Zostali oni wezwani według wcześniejszego zamysłu. ²⁹Tych, których Bóg wcześniej poznał, tych też przeznaczył, aby byli obrazem Jego Syna, pierworodnego pośród wielu braci.

¹³Nie byliście kuszeni ponad ludzkie siły. Bóg, który jest wierny, nie pozwoli, byście byli kuszeni ponad siły, lecz dopuszczając pokusę, wskaże sposób jej przezwyciężenia.

⁶Jestem bowiem przekonany, że Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, ukończy je do dnia Chrystusa Jezusa.

³⁵Po tym wszyscy rozpoznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłować.

¹Czy chcemy przez to powiedzieć, że powinniśmy trwać w grzechu, aby łaska się upowszechniła? ²Ależ nie! Skoro umarliśmy dla grzechu, jakże moglibyśmy nadal w nim żyć? ³Czy nie wiecie, że my, którzy zostaliśmy ochrzczeni w Chrystusie Jezusie, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierci? ⁴Przez chrzest zostaliśmy pogrzebani razem z Nim w śmierci po to, aby wejść w nowe życie, tak jak Chrystus został wskrzeszony z martwych dla chwały Ojca. ⁵Bo jeśli zostaliśmy złączeni z Nim przez śmierć podobną do Jego śmierci, będziemy także złączeni przez podobne zmartwychwstanie.

⁶To wiedzmy, że już nigdy nie wolno nam służyć grzechowi, ponieważ nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało uległo zniszczeniu. ⁷Ten bowiem, kto umarł, został uwolniony od grzechu. ⁸Jeśli natomiast umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że z Nim też będziemy żyć, ⁹bo wiemy, że Chrystus, wskrzeszony z martwych, już nie umiera, śmierć nad Nim już nie zapanuje. ¹⁰Jego śmierć była śmiercią dla grzechu raz na zawsze, Jego życie natomiast jest życiem dla Boga.

¹¹Tak i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, żyjących zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie. ¹²Niech więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, poddając was swoim pożądliwościom. ¹³Nie oddawajcie swego ciała grzechowi jako oręż niesprawiedliwości, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ci, którzy powstali z martwych; a swoje ciało oddajcie Bogu jako oręż sprawiedliwości. ¹⁴Niech nie panuje nad wami grzech. Przecież nie jesteście poddani Prawu, lecz łasce. ¹⁵Czy wobec tego mamy grzeszyć, bo nie podlegamy już Prawu, lecz łasce? Ależ nie!

¹⁶Czyż nie wiecie, że poddając się komukolwiek jako posłuszni niewolnicy, jesteście niewolnikami tego, komu okazujecie posłuszeństwo? Albo jesteście poddani grzechowi prowadzącemu do śmierci, albo posłuszeństwu, które prowadzi do usprawiedliwienia. ¹⁷Bogu niech będą dzięki, że choć byliście niewolnikami grzechu, okazaliście szczere posłuszeństwo tej nauce, która została wam przekazana. ¹⁸Uwolnieni od grzechu staliście się sługami prawości. ¹⁹Mówię po ludzku - z powodu waszej słabości. Podobnie jak oddawaliście się w niewolę nieczystości i rosnącej wciąż nieprawości, tak teraz oddajcie się służbie sprawiedliwości, która prowadzi do świętości. ²⁰Bo kiedy byliście niewolnikami grzechu, nie byliście poddani sprawiedliwości.

²¹Jakie owoce przynosiliście wówczas? Takie, których teraz się wstydzicie; ich końcem jest śmierć. ²²Obecnie zaś, jako uwolnieni od grzechu i posłuszni Bogu, przynosicie owoce, które prowadzą do świętości, a końcem ich jest życie wieczne. ²³Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, a darem Boga - życie wieczne w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.

¹⁵On umarł za wszystkich, aby ci, którzy żyją, nie żyli już dla siebie, ale dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. ¹⁶Odtąd więc już nie znamy nikogo według ludzkiej oceny. I chociaż w ten sposób poznaliśmy Chrystusa, teraz już nie tak Go poznajemy. ¹⁷Jeśli ktoś jest w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, przeminęło, a nastało nowe. ¹⁸Wszystko to jest z Boga, który przez Chrystusa pojednał nas ze sobą i zlecił nam posługę pojednania. ¹⁹To właśnie Bóg w Chrystusie pojednał świat ze sobą. On nie poczytał ludziom ich grzechów i w nas złożył słowo pojednania.

²⁰Jesteśmy więc posłani w zastępstwie Chrystusa jako przedstawiciele Boga, który przez nas zachęca. W zastępstwie Chrystusa prosimy więc: Pojednajcie się z Bogiem! ²¹On Tego, który nie znał grzechu, za nas uczynił grzechem, abyśmy stali się w Nim sprawiedliwością Bożą.

²Rozmyślajcie o tym, co przewyższa rzeczy ziemskie, ³gdyż umarliście i wasze życie zostało ukryte z Chrystusem w Bogu. ⁴Gdy zaś Chrystus - wasze życie - ukaże się w chwale, wówczas i wy ukażecie się w chwale razem z Nim. ⁵Zadajcie więc śmierć temu, co ziemskie w ciele: nierządowi, nieczystości, namiętności, złym pragnieniom i chciwości, która jest bałwochwalstwem. ⁶Przez nie nadchodzi Boży gniew na synów buntu.

⁷Gdy żyliście wśród nich, wy także postępowaliście podobnie. ⁸Teraz zaś odrzućcie od siebie to wszystko: gniew, rozdrażnienie, złość, bluźnierstwa, obmowy. ⁹Nie okłamujcie się wzajemnie. Zrzućcie z siebie starego człowieka wraz z jego czynami, ¹⁰a okryjcie się nowym, wciąż odnawiającym się, aż do poznania Tego, który go stworzył na swój obraz. ¹¹Nie ma już Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, ale wszystkim we wszystkich jest Chrystus.

¹²Jako wybrańcy Boga - święci i umiłowani - okryjcie się głębokim miłosierdziem, łagodnością, pokorą, delikatnością, cierpliwością. ¹³Żyjcie ze sobą w zgodzie i przebaczajcie sobie wzajemnie, gdy macie coś przeciw drugiemu. Jak Pan wam przebaczył, również wy tak czyńcie. ¹⁴A wszystko to z miłością, która jest więzią doskonałości. ¹⁵Pokój Chrystusa, do którego zostaliście powołani w jednym Ciele, niech kieruje waszymi sercami. I bądźcie wdzięczni. ¹⁶Niech zamieszka w was bogactwo nauki Chrystusa: pouczajcie z całą mądrością i napominajcie się wzajemnie przez psalmy, hymny, natchnione pieśni, śpiewając Bogu z wdzięcznością w waszych sercach.

¹⁷I cokolwiek czynicie słowem lub czynem - wszystko w imię Pana Jezusa, przez Niego dziękując Bogu Ojcu.

¹⁶⁰Podstawą słów Twoich jest prawda, wieczne są wyroki Twej sprawiedliwości.

¹²Niekiedy wydaje się człowiekowi, że droga jest prosta, lecz na końcu się okazuje, że wiedzie do śmierci.

⁵Każde słowo Boga jest pewne. On jest tarczą tych, którzy u Niego szukają opieki. ⁶Do Jego słów niczego nie dodawaj, aby cię nie skarcił i nie uznał za kłamcę.

⁹W sercu człowieka rodzi się podstęp. Któż może poznać jego myśli? ¹⁰Ja, PAN, przenikam serce i badam sumienie. Oddam każdemu według jego postępowania, według owocu jego czynów.

¹Z Jerozolimy przyszli do Jezusa faryzeusze oraz nauczyciele Pisma i zapytali: ²"Dlaczego Twoi uczniowie nie przestrzegają tradycji starszych i nie myją rąk przed posiłkiem?. ³On im odpowiedział: "A dlaczego wy, powołując się na wasze tradycje, łamiecie przykazanie Boże? ⁴Przecież Bóg powiedział: Otaczaj szacunkiem ojca i matkę. A także: Kto złorzeczy ojcu lub matce, podlega karze śmierci. ⁵Wy natomiast twierdzicie, że jeśli ktoś powie ojcu lub matce: «To, co miałem ci dać na utrzymanie, ofiarowałem Bogu»,

⁶już nie musi okazywać szacunku swemu ojcu. Tak to przez waszą tradycję unieważniacie przykazanie Boże. ⁷Obłudnicy! Słusznie prorokował o was Izajasz: ⁸Lud ten czci Mnie wargami, ale ich serce" jest daleko ode Mnie. ⁹Daremnie jednak cześć Mi oddają, głosząc pouczenia, które są ludzkimi nakazami. ¹⁰Następnie przywołał do siebie tłum i powiedział: "Słuchajcie i starajcie się pojąć!

¹¹Nie to, co wchodzi do ust, plami człowieka, lecz to, co z ust wychodzi, to go plami. ¹²Wtedy podeszli do Niego uczniowie i powiedzieli: "Czy wiesz, że faryzeusze oburzyli się, gdy usłyszeli to, co powiedziałeś?. ¹³A On rzekł: "Każda roślina, której nie zasadził mój Ojciec Niebieski, zostanie wyrwana z korzeniami. ¹⁴Zostawcie ich! To są ślepi przewodnicy ślepych. A jeśli niewidomy prowadzi niewidomego, obaj wpadną do dołu. ¹⁵Wtedy Piotr Go poprosił: "Objaśnij nam tę przypowieść.

¹⁶A On powiedział: "To i wy wciąż jeszcze nie rozumiecie? ¹⁷Nie dostrzegacie, że wszystko, co wchodzi do ust, idzie do żołądka i wydalane jest na zewnątrz? ¹⁸To zaś, co z ust wychodzi, wypływa z serca. To właśnie plami człowieka. ¹⁹Z serca bowiem pochodzą złe myśli, zabójstwa, cudzołóstwa, czyny rozpustne, kradzieże, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa. ²⁰To właśnie czyni człowieka nieczystym. Jedzenie nieumytymi rękami nie plami człowieka.

²³Nadchodzi jednak godzina, a właściwie już jest, kiedy prawdziwi czciciele będą wielbili Ojca w Duchu i w prawdzie. Zresztą takich czcicieli pragnie sam Ojciec. ²⁴Bóg jest duchem, stąd też ci, którzy Go wielbią, winni to czynić w Duchu i w prawdzie.

¹²Tylko dzięki Niemu można być zbawionym. Bo nie dano ludziom żadnego innego imienia pod niebem, w którym możemy być zbawieni.

²¹Bo gdy poznali Boga, nie oddali Mu czci jako Bogu, ani też nie byli Mu wdzięczni, ale pogubili się w swych dociekaniach i w mroku pogrążyło się ich nierozumne serce. ²⁵Prawdę Bożą zamienili na kłamstwo, wielbili i oddawali cześć stworzeniu zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen. ²⁸A ponieważ nie dołożyli starania, aby zachować wiedzę o Bogu, wydał ich Bóg ułomnemu rozumowi, tak że czynili to, czego się nie godzi.

⁵Ci bowiem, którzy są cieleśni, myślą o sprawach ciała, ci zaś, którzy są duchowi - o sprawach Ducha. ⁶Otóż myślenie Ducha prowadzi do życia i pokoju, a myślenie ciała - do śmierci, ⁷gdyż myślenie ciała jest nieprzyjazne Bogu. Nie uznaje ono bowiem, ani nie może uznawać prawa Bożego. ⁸Ci więc, którzy postępują według ciała, nie mogą się podobać Bogu. ⁹Wy jednak nie jesteście w ciele, ale w Duchu, skoro Duch Boga w was mieszka. Jeśli ktoś nie ma Ducha Chrystusa, to nie należy do Niego.

¹⁰Lecz jeśli Chrystus jest w was, to chociaż ciało jest śmiertelne z powodu grzechu, Duch daje życie dzięki usprawiedliwieniu.

¹⁸Nie oszukujcie samych siebie! Jeśli ktoś z was uważa się za mądrego na tym świecie, niech się stanie głupim, aby stać się mądrym. ¹⁹Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga, gdyż napisano: Usidla Bóg mędrców mimo ich przebiegłości. ²⁰I znowu: Bóg wie, że zamysły mędrców są czcze.

¹Umiłowani, skoro posiadamy takie obietnice, oczyśćmy się ze wszystkiego, co zanieczyszcza nasze ciało i ducha, i przez bojaźń Bożą doprowadźmy do końca dzieło uświęcenia.

²²że należy odrzucić starego człowieka z jego wcześniejszym sposobem życia, człowieka niszczonego przez zwodnicze żądze. ²³Pozwólcie się odnawiać Duchowi w waszym myśleniu ²⁴i przyobleczcie się w nowego człowieka, stworzonego zamysłem Boga w sprawiedliwości i prawdziwej świętości.

³nie działajcie z myślą o uznaniu czy pochwałach, lecz z pokorą uważajcie jedni drugich za lepszych od siebie. ⁴Niech każdy troszczy się nie tylko o swoje własne sprawy, ale także o innych. ⁵Miejcie w sobie takie usposobienie, jakie też było w Chrystusie Jezusie.

¹⁸Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusa. O nich często wam mówiłem, a teraz mówię ze łzami. ¹⁹Ich losem jest zagłada, ich bogiem - brzuch, a ich chwałą - pohańbienie. Myślą oni w sposób przyziemny.

¹Pamiętaj, że w dniach ostatecznych nadejdą ciężkie chwile. ²Ludzie będą bowiem samolubni, chciwi, pyszałkowaci, wyniośli, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, bezbożni, ³nieczuli, nieustępliwi, rzucający oszczerstwa, nieopanowani, okrutni, nienawidzący dobra, ⁴zdradliwi, porywczy, zarozumiali i kochający przyjemności bardziej niż Boga. ⁵Będą zachowywać pozory pobożności, a wyprą się tego, co jest jej siłą. Unikaj takich ludzi.