Konfrontacja z samym sobą · Biblical Counseling Foundation

PDF

Lekcja 1 · strona 6

Książka s. 23

Księgi
Strony lekcji

Cytaty w kolejności, w jakiej wywołuje je książka.

Czytanie
Motyw
Tekst
Prowadzący

VI.B - źródło Bożych rozwiązań

W książce: Ps 19,8–12; 2 Tm 3,16–17; Hbr 4,12; 2 P 1,2–4

8Prawo PANA jest doskonałe, daje ludziom pokrzepienie. Świadectwo PANA jest wiarygodne, ono daje mądrość ludziom prostym. 9Nakazy PANA są prawe, rozweselają serce. Przykazanie PANA jest jasne, oświeca oczy. 10Bojaźń PANA jest czysta, trwa na wieki. Sądy PANA są słuszne, wszystkie są sprawiedliwe. 11Godniejsze pożądania niż złoto i mnóstwo drogich kamieni, słodsze od miodu, od słodyczy, która sączy się z plastra. 12Także Twój sługa jest o nich pouczony, a kto je zachowuje, otrzyma wielką nagrodę.

16Każde Pismo jest przez Boga natchnione i pożyteczne do nauczania, upominania, poprawiania, wychowywania w sprawiedliwości, 17tak aby człowiek Boży był doskonały, zdolny do każdego dobrego czynu.

12Słowo Boże jest bowiem żywe i skuteczne, ostrzejsze od każdego obosiecznego miecza. Przenika ono aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, rozsądza myśli i zamiary serca.

2Łaska i pokój niech wzrastają w was przez poznanie Boga i Jezusa, naszego Pana! 3Jego boska moc obdarowała nas wszystkim, co potrzebne do pobożnego życia. Dała poznać Tego, który nas powołał do udziału w swej chwale i doskonałości. 4Przez nie otrzymaliśmy cenne i ważne obietnice, aby stać się uczestnikami Bożej natury i uchronić się przed zepsuciem spowodowanym powszechną w świecie żądzą.

VII.A - stary człowiek

W książce: Rz 6,6; Ef 4,22; Kol 3,9

6To wiedzmy, że już nigdy nie wolno nam służyć grzechowi, ponieważ nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało uległo zniszczeniu.

22że należy odrzucić starego człowieka z jego wcześniejszym sposobem życia, człowieka niszczonego przez zwodnicze żądze.

9Nie okłamujcie się wzajemnie. Zrzućcie z siebie starego człowieka wraz z jego czynami,

VII.B.1.a - odrzucenie starego człowieka

W książce: Rz 6,6; Ef 4,22; Kol 3,9

6To wiedzmy, że już nigdy nie wolno nam służyć grzechowi, ponieważ nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało uległo zniszczeniu.

22że należy odrzucić starego człowieka z jego wcześniejszym sposobem życia, człowieka niszczonego przez zwodnicze żądze.

9Nie okłamujcie się wzajemnie. Zrzućcie z siebie starego człowieka wraz z jego czynami,

VII.B.1.b - przyobleczenie nowego człowieka

W książce: Rz 6,7–8; Ef 4,24; Kol 3,10

7Ten bowiem, kto umarł, został uwolniony od grzechu. 8Jeśli natomiast umarliśmy z Chrystusem, wierzymy, że z Nim też będziemy żyć,

24i przyobleczcie się w nowego człowieka, stworzonego zamysłem Boga w sprawiedliwości i prawdziwej świętości.

10a okryjcie się nowym, wciąż odnawiającym się, aż do poznania Tego, który go stworzył na swój obraz.

VII.B.1.c - odnowienie myślenia

W książce: Rz 12,2; Ef 4,23; Kol 3,10

2Nie upodabniajcie się do tego świata, ale przemieniajcie się poprzez odnowę myślenia, aby rozeznać, jaka jest wola Boża, co szlachetne, co miłe, co doskonałe.

10a okryjcie się nowym, wciąż odnawiającym się, aż do poznania Tego, który go stworzył na swój obraz.

VII.B.2.a - zaparcie się siebie

23Do wszystkich zaś mówił: "Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się wyprze samego siebie, niech codziennie bierze swój krzyż i niech Mnie naśladuje. 24Bo kto chce ocalić swoje życie, straci je; a kto straci swoje życie z mojego powodu, ten je ocali.

VII.B.2.b - odrzucenie dawnych zachowań

W książce: Rz 6,11–22; Ef 4,25–32; Kol 3,5–17; Ap 2,4–5

11Tak i wy uważajcie siebie za umarłych dla grzechu, żyjących zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie. 12Niech więc grzech nie króluje w waszym śmiertelnym ciele, poddając was swoim pożądliwościom. 13Nie oddawajcie swego ciała grzechowi jako oręż niesprawiedliwości, ale oddawajcie samych siebie Bogu jako ci, którzy powstali z martwych; a swoje ciało oddajcie Bogu jako oręż sprawiedliwości. 14Niech nie panuje nad wami grzech. Przecież nie jesteście poddani Prawu, lecz łasce. 15Czy wobec tego mamy grzeszyć, bo nie podlegamy już Prawu, lecz łasce? Ależ nie!

16Czyż nie wiecie, że poddając się komukolwiek jako posłuszni niewolnicy, jesteście niewolnikami tego, komu okazujecie posłuszeństwo? Albo jesteście poddani grzechowi prowadzącemu do śmierci, albo posłuszeństwu, które prowadzi do usprawiedliwienia. 17Bogu niech będą dzięki, że choć byliście niewolnikami grzechu, okazaliście szczere posłuszeństwo tej nauce, która została wam przekazana. 18Uwolnieni od grzechu staliście się sługami prawości. 19Mówię po ludzku - z powodu waszej słabości. Podobnie jak oddawaliście się w niewolę nieczystości i rosnącej wciąż nieprawości, tak teraz oddajcie się służbie sprawiedliwości, która prowadzi do świętości. 20Bo kiedy byliście niewolnikami grzechu, nie byliście poddani sprawiedliwości.

21Jakie owoce przynosiliście wówczas? Takie, których teraz się wstydzicie; ich końcem jest śmierć. 22Obecnie zaś, jako uwolnieni od grzechu i posłuszni Bogu, przynosicie owoce, które prowadzą do świętości, a końcem ich jest życie wieczne.

25Dlatego odrzućcie kłamstwo i niech każdy mówi prawdę swemu bliźniemu, bo wszyscy tworzymy jedno. 26Gniewajcie się, ale nie grzeszcie: niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem. 27I nie dawajcie miejsca diabłu! 28Kto kradnie, niech przestanie kraść i niech raczej pracą własnych rąk zdobywa dobra, którymi będzie mógł wspomagać potrzebujących. 29Niech z waszych ust nie wychodzi żadne nieprzyzwoite słowo, lecz tylko dobre, budujące, aby stosownie do potrzeb dawało łaskę słuchającym.

30Nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, w którym zostaliście opieczętowani na dzień zbawienia. 31Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, rozdrażnienie, gniew, krzyk, bluźnierstwo i wszelkie zło. 32Bądźcie dla siebie nawzajem łagodni i miłosierni. Jedni drugim wybaczajcie, tak jak Bóg wybaczył wam w Chrystusie.

5Zadajcie więc śmierć temu, co ziemskie w ciele: nierządowi, nieczystości, namiętności, złym pragnieniom i chciwości, która jest bałwochwalstwem. 6Przez nie nadchodzi Boży gniew na synów buntu. 7Gdy żyliście wśród nich, wy także postępowaliście podobnie. 8Teraz zaś odrzućcie od siebie to wszystko: gniew, rozdrażnienie, złość, bluźnierstwa, obmowy. 9Nie okłamujcie się wzajemnie. Zrzućcie z siebie starego człowieka wraz z jego czynami,

10a okryjcie się nowym, wciąż odnawiającym się, aż do poznania Tego, który go stworzył na swój obraz. 11Nie ma już Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, barbarzyńcy, Scyty, niewolnika, wolnego, ale wszystkim we wszystkich jest Chrystus. 12Jako wybrańcy Boga - święci i umiłowani - okryjcie się głębokim miłosierdziem, łagodnością, pokorą, delikatnością, cierpliwością. 13Żyjcie ze sobą w zgodzie i przebaczajcie sobie wzajemnie, gdy macie coś przeciw drugiemu. Jak Pan wam przebaczył, również wy tak czyńcie. 14A wszystko to z miłością, która jest więzią doskonałości.

15Pokój Chrystusa, do którego zostaliście powołani w jednym Ciele, niech kieruje waszymi sercami. I bądźcie wdzięczni. 16Niech zamieszka w was bogactwo nauki Chrystusa: pouczajcie z całą mądrością i napominajcie się wzajemnie przez psalmy, hymny, natchnione pieśni, śpiewając Bogu z wdzięcznością w waszych sercach. 17I cokolwiek czynicie słowem lub czynem - wszystko w imię Pana Jezusa, przez Niego dziękując Bogu Ojcu.

4Mam jednak przeciw tobie to, że porzuciłeś swoją pierwszą miłość. 5Pamiętaj, skąd spadłeś. Nawróć się i postępuj jak na początku, bo jeśli nie, to przyjdę do ciebie i przesunę twój świecznik z jego miejsca.

VII.B.2.b - godne postępowanie

W książce: Ef 4,1; Kol 1,10

1Błagam was ja, więzień w Panu, abyście postępowali w sposób godny powołania, jakim zostaliście wezwani.

10Prowadźcie życie godne Pana, podobając Mu się we wszystkim, przynosząc owoce we wszelkim dobrym dziele i wzrastając w poznawaniu Boga.

VII.B.2.c - podobanie się Bogu

W książce: 2 Kor 5,9; Kol 1,10

9Dlatego ze wszystkich sił staramy się Jemu podobać zarówno wtedy, gdy przebywamy blisko, jak i wtedy, gdy tułamy się z dala.

10Prowadźcie życie godne Pana, podobając Mu się we wszystkim, przynosząc owoce we wszelkim dobrym dziele i wzrastając w poznawaniu Boga.

VII.C.1 - przebaczenie

13Was, którzy byliście umarli z powodu występków i nieobrzezania waszego ciała, wraz z Nim ożywił, gdy darował nam wszystkie występki. 14On zniszczył obciążające nas zestawienie długów, które przez swoje zapisy przemawiało przeciwko nam. Usunął je, przybijając do krzyża.

VII.C.1 - nowe stworzenie

17Jeśli ktoś jest w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, przeminęło, a nastało nowe.

VII.C.1 - udział w Boskiej naturze

4Przez nie otrzymaliśmy cenne i ważne obietnice, aby stać się uczestnikami Bożej natury i uchronić się przed zepsuciem spowodowanym powszechną w świecie żądzą.

VII.C.2 - dziecko i dziedzic Boga

14Ci, których prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi. 15Nie przyjęliście przecież ducha niewoli, aby trwać w lęku, ale przyjęliście Ducha, który czyni was dziećmi. W Nim wołamy: Abba, Ojcze! 16Właśnie ten Duch zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga. 17A jeśli jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Boga i współdziedzicami Chrystusa, o ile razem z Nim cierpimy, abyśmy też wraz z Nim doznawali chwały.

VII.C.3 - obywatelstwo nieba

20Nasza zaś ojczyzna jest w niebie. Stamtąd też oczekujemy Zbawiciela, Pana, Jezusa Chrystusa,

VII.C.3 - duchowe błogosławieństwa

3Niech będzie błogosławiony Bóg, Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa! On udzielił nam z wyżyn niebieskich wszelkiego błogosławieństwa duchowego w Chrystusie.

VII.C.3 - pełnia w Chrystusie

9W Nim bowiem pełnia bóstwa zamieszkuje na sposób cielesny 10i wy dostępujecie pełni w Nim, który jest głową wszelkiej zwierzchności i władzy.

VII.C.4 - siła w Panu

10W końcu bądźcie mocni w Panu Jego potężną siłą. 11Włóżcie pełną zbroję Bożą, abyście zdołali przeciwstawić się zasadzkom diabła. 12Nie walczymy bowiem przeciw krwi i ciału, ale przeciwko zwierzchnościom i władzom, przeciwko władcom tego świata ciemności, przeciwko złym duchom na wyżynach niebieskich. 13Dlatego nałóżcie pełną zbroję Bożą, abyście w dzień zły mogli stawić opór i ostali się dzięki pokonaniu wszelkich przeszkód. 14Stańcie więc i przepaszcie wasze biodra prawdą, załóżcie pancerz sprawiedliwości,

15a na nogi włóżcie gotowość głoszenia dobrej nowiny pokoju. 16Zawsze miejcie tarczę wiary, dzięki której będziecie mogli gasić wszelkie ogniste pociski Złego. 17Przyjmijcie też hełm zbawienia oraz miecz Ducha, którym jest Słowo Boże.

VII.C.4 - Ciało Chrystusa

11On także ustanowił apostołów, proroków, ewangelistów, pasterzy i nauczycieli, 12aby przygotowali świętych do pełnienia posługi budowania Ciała Chrystusa, 13aż wszyscy osiągniemy jedność wiary i poznanie Syna Bożego, doskonale człowieczeństwo, miarę wielkości według pełni Chrystusa. 14Obyśmy nie byli już dziećmi niesionymi przez fale i poddanymi prądom błędnej nauki głoszonej przez ludzi przewrotnych i przebiegłych, którzy łudzą fałszem. 15Bądźmy natomiast szczerzy w miłości i wzrastajmy pod każdym względem ku Temu, który jest Głową - ku Chrystusowi.

16Z Niego całe Ciało - złączone i powiązane dzięki mocy właściwej każdej części - wzrasta, budując siebie w miłości.

VII.C.5 - zwycięstwo

W książce: Rz 8,37; 1 J 4,4

4Wy, dzieci, od Boga jesteście i pokonaliście ich, bo Ten, który działa w was, jest potężniejszy od tego, który działa w świecie.

VII.C.5 - uwolnienie od grzechu

5Bo jeśli zostaliśmy złączeni z Nim przez śmierć podobną do Jego śmierci, będziemy także złączeni przez podobne zmartwychwstanie. 6To wiedzmy, że już nigdy nie wolno nam służyć grzechowi, ponieważ nasz stary człowiek został razem z Nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało uległo zniszczeniu. 7Ten bowiem, kto umarł, został uwolniony od grzechu.

VII.C.5 - uwolnienie spod władzy ciemności

VII.C.6 - ambasador Chrystusa

20Jesteśmy więc posłani w zastępstwie Chrystusa jako przedstawiciele Boga, który przez nas zachęca. W zastępstwie Chrystusa prosimy więc: Pojednajcie się z Bogiem!

VII.C.6 - wybrany lud

9Wy zaś jesteście ludem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem, który jest szczególną własnością Boga! Głoście więc wielkie dzieła Tego, który was wezwał z ciemności do swego przedziwnego światła!

VII.C.6 - świątynia Boga

W książce: 2 Kor 6,16; Ef 2,21

16Co ma wspólnego świątynia Boga z posągami bożków? To my jesteśmy świątynią Boga żywego, jak rzekł Bóg: Zamieszkam z nimi i wśród nich będę się przechadzał, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

VII.C.7 - odnowa umysłu

2Nie upodabniajcie się do tego świata, ale przemieniajcie się poprzez odnowę myślenia, aby rozeznać, jaka jest wola Boża, co szlachetne, co miłe, co doskonałe.

VII.C.7 - posłuszeństwo myśli

5i wszelkie przeszkody wznoszone przeciwko poznaniu Boga, a wszelką myśl bierzemy do niewoli, aby doprowadzić ją do posłuszeństwa Chrystusowi.

VII.C.8 - pokój

33To wam powiedziałem, abyście radowali się pokojem dzięki Mnie. W świecie będziecie doświadczać ucisków, lecz ufajcie! - Ja zwyciężyłem świat.

VII.C.8 - radość

W książce: J 15,11; 17,13

11Powiedziałem wam to, aby wypełniała was moja radość i aby ta radość była doskonała.

13Teraz wracam do Ciebie, a mówię to na świecie, aby wypełniała ich moja radość.

VII.C.9 - przemiana przez Słowo

W książce: 1 Tes 2,13; 2 Tm 3,16–17

13Dlatego nieustannie dziękujemy Bogu, ponieważ przyjęliście słowo Boże usłyszane od nas nie jako słowo ludzkie, ale - jak to jest naprawdę - jako słowo Boga. Ono działa w was, wierzących.

16Każde Pismo jest przez Boga natchnione i pożyteczne do nauczania, upominania, poprawiania, wychowywania w sprawiedliwości, 17tak aby człowiek Boży był doskonały, zdolny do każdego dobrego czynu.