Konfrontacja z samym sobą · Biblical Counseling Foundation

PDF

Lekcja 1 · strona 5

Książka s. 22

Księgi
Strony lekcji

Cytaty w kolejności, w jakiej wywołuje je książka.

Czytanie
Motyw
Tekst
Prowadzący

IV.B.5 - strapienie i niepokój

W książce: Prz 13,15; 14,12; 17,20; 26,12; Rz 2,8–9; Kol 3,25

15Rozsądek wzbudza życzliwość, ale droga wiarołomnych jest wyboista.

12Niekiedy wydaje się człowiekowi, że droga jest prosta, lecz na końcu się okazuje, że wiedzie do śmierci.

20Kto ma przewrotne serce, nie zazna dobra, i kto ma zmienny język, w zło wpadnie.

12Widzisz człowieka, który uważa się za mądrego? Więcej nadziei może mieć głupiec niż on.

8Pysznym i nieposłusznym prawdzie, a posłusznym niesprawiedliwości - gniew i wzburzenie. 9Bo utrapienie i ucisk dotknie każdego człowieka czyniącego zło: najpierw Żyda, potem Greka.

25bo kto postępuje niesprawiedliwie, otrzyma odpłatę za krzywdę, bez względu na to, kim jest.

IV.B.6 - śmierć w grzechach

21I znowu Jezus zwrócił się do nich: "Ja odchodzę, a wy będziecie Mnie szukać i umrzecie w swoich grzechach. Tam, dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. 22Żydzi więc zastanawiali się: "Czyżby chciał targnąć się na własne życie, skoro twierdzi: «Tam, dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie»?. 23On zaś mówił do nich: "Wy jesteście z niskości, Ja zaś z wysokości. Wy jesteście z tego świata, a Ja nie jestem z tego świata. 24Już wam powiedziałem, że umrzecie w swoich grzechach. Jeśli nie uwierzycie, że to właśnie Ja jestem, umrzecie w swoich grzechach.

IV.B.7 - wieczna kara

W książce: 2 P 3,7; Ap 20,15

7Teraz zaś niebo i ziemia są zachowane na pastwę ognia mocą tego samego słowa i strzeżone aż do dnia sądu i zagłady bezbożnych.

15Jeśli ktoś nie znalazł się w księdze życia, ten został wrzucony do jeziora ognia.

IV.C - własna mądrość

W książce: 1 Kor 1,21; 3,19–20

21Skoro bowiem świat przeniknięty mądrością Bożą nie poznał Boga za pomocą tej mądrości, spodobało się Bogu zbawić tych, którzy wierzą, przez głupstwo głoszenia nauki.

19Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga, gdyż napisano: Usidla Bóg mędrców mimo ich przebiegłości. 20I znowu: Bóg wie, że zamysły mędrców są czcze.

IV.C - własne myśli

W książce: Iz 55,8–9; Rz 8,6–8

8Bo moje myśli nie są waszymi myślami, a wasze drogi nie są moimi drogami - wyrocznia PANA. 9Bo jak niebo góruje nad ziemią, tak drogi moje górują nad waszymi, a moje myśli nad waszymi myślami!

6Otóż myślenie Ducha prowadzi do życia i pokoju, a myślenie ciała - do śmierci, 7gdyż myślenie ciała jest nieprzyjazne Bogu. Nie uznaje ono bowiem, ani nie może uznawać prawa Bożego. 8Ci więc, którzy postępują według ciała, nie mogą się podobać Bogu.

IV.C - własne pragnienia

17Gdyż ciało pożąda wbrew Duchowi, natomiast Duch przeciwko ciału. Jedno przeciwstawia się drugiemu, tak że czynicie nie to, co chcecie.

IV.C - potępienie

16Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, ten się potępi.

IV.C - nagana

6Do Jego słów niczego nie dodawaj, aby cię nie skarcił i nie uznał za kłamcę.

IV.C - kara

18Ja każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi, zaświadczam: Jeśli ktokolwiek coś tu doda, Bóg ześle na niego plagi opisane w tej księdze. 19A jeśli ktoś usunie coś ze słów księgi tego proroctwa, Bóg odsunie go od drzewa życia i usunie z Miasta Świętego, które są opisane w tej księdze.

IV.C - przekleństwo

6Dziwię się, że od Tego, który was powołał łaską Chrystusa, tak szybko odchodzicie do innej ewangelii. 7Nie ma innej ewangelii! Są tylko jacyś ludzie, którzy wśród was sieją zamęt i chcą zmienić Ewangelię Chrystusa. 8Lecz gdybyśmy nawet my sami, albo gdyby anioł z nieba głosił wam ewangelię inną od tej, którą wam głosiliśmy, niech będzie wyłączony ze wspólnoty. 9Powtarzam jeszcze raz, to co powiedziałem: jeśli ktoś głosi wam inną ewangelię od tej, którą przyjęliście, niech będzie wyłączony ze wspólnoty.

VI.A.1 - inna droga do zbawienia

1Uroczyście zapewniam was: Kto nie wchodzi do zagrody owiec przez bramę, lecz innym sposobem, jest złodziejem i przestępcą. 7Jezus zaczął więc ponownie mówić: "Uroczyście zapewniam was: To Ja jestem bramą owiec.

VI.A.2 - upadek w ogrodzie Eden

W książce: Rdz 3; Rz 5,12 [W książce: „rozdział 3 Księgi Rodzaju”.]

1A wąż był bardziej przebiegły od wszystkich zwierząt polnych, które PAN Bóg uczynił. Rzekł on do kobiety: "Czy Bóg rzeczywiście powiedział: «Nie wolno wam jeść ze wszystkich drzew tego ogrodu»?". 2Kobieta odrzekła: "Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, 3lecz o owocach drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: «Nie będziecie z niego jeść, a nawet go dotykać, abyście nie umarli»". 4Odparł wąż kobiecie: "Na pewno nie umrzecie. 5Ale Bóg wie, że gdy zjecie ten owoc, otworzą się wam oczy i staniecie się jak Bóg: poznacie dobro i zło".

6Wtedy kobieta spostrzegła, że owoce tego drzewa ładnie wyglądają, są dobre do jedzenia i do zdobycia wiedzy. Sięgnęła więc po owoc, zjadła i dała też mężczyźnie, który był przy niej, a on zjadł. 7Wtedy obojgu otworzyły się oczy i poznali, że są nadzy. Zerwali więc liście z drzewa figowego i zrobili sobie przepaski. 8A gdy mężczyzna i jego żona usłyszeli głos PANA Boga, przechadzającego się po ogrodzie podczas powiewu wiatru, ukryli się przed PANEM BOGIEM wśród drzew ogrodu. 9Zawołał więc PAN Bóg mężczyznę i spytał: "Gdzie jesteś?". 10On odrzekł: "Słyszałem Twój głos w ogrodzie, zląkłem się, gdyż jestem nagi, i ukryłem się".

11Bóg zapytał: "Kto ci powiedział, że jesteś nagi? Czy zjadłeś z drzewa, z którego zakazałem ci jeść?". 12Odpowiedział mężczyzna: "Kobieta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z drzewa i zjadłem". 13PAN Bóg zapytał kobietę: "Dlaczego to uczyniłaś?". Kobieta odpowiedziała: "Wąż mnie skusił i zjadłam". 14Wówczas PAN Bóg rzekł do węża: "Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród bydła i polnych zwierząt. Na brzuchu będziesz pełzać i proch będziesz jeść przez wszystkie dni swego życia. 15Wprowadzam nieprzyjaźń między tobą a kobietą, między twoim potomstwem a jej potomstwem. Ono zdepcze ci głowę, a ty zranisz mu piętę".

16Do kobiety powiedział: "Pomnożę twoje bóle związane z porodem. W bólu będziesz rodziła dzieci. Do twojego męża będziesz lgnęła, ale on będzie Panował nad tobą". 17Po czym rzekł do mężczyzny: "Ponieważ posłuchałeś kobiety i zjadłeś owoc z drzewa, z którego zakazałem ci jeść, przeklęta niech będzie ziemia z twego powodu. W trudzie będziesz zdobywał na niej pożywienie przez wszystkie dni życia. 18Będzie ci ona rodziła ciernie i osty, a przecież twoim pokarmem mają być płody roli. 19W pocie czoła będziesz zdobywał pożywienie, aż wrócisz do ziemi, bo z niej zostałeś wzięty. Bo z prochu jesteś i do prochu wrócisz". 20I dał mężczyzna swej żonie imię Ewa, bo stała się matką wszystkich żyjących.

21PAN Bóg sporządził dla mężczyzny i kobiety ubrania ze skóry i ich okrył. 22Mówił też PAN Bóg: "Oto człowiek stał się taki jak My zna dobro i zło. Oby nie wyciągnął ręki i nie zerwał owocu z drzewa życia, by go zjeść i żyć na wieki". 23Usunął więc PAN Bóg człowieka z Edenu, aby uprawiał ziemię, z której został wzięty. 24Wypędził go i postawił na wschód od Edenu cherubów z wirującym ognistym mieczem, by strzegli drogi do drzewa życia.

12Dlatego, jak przez jednego człowieka przyszedł na świat grzech, a przez grzech śmierć, i w ten sposób śmierć przeszła na wszystkich ludzi, gdyż wszyscy zgrzeszyli....

VI.A.2 - ludzkie zabiegi i filozofie

W książce: 1 Kor 3,19–20; Kol 2,6–8

19Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga, gdyż napisano: Usidla Bóg mędrców mimo ich przebiegłości. 20I znowu: Bóg wie, że zamysły mędrców są czcze.

6Skoro więc przyjęliście Chrystusa Jezusa jako Pana, dalej w Nim postępujcie: 7w Nim zakorzenieni i zbudowani, mocni wiarą, której was nauczono. I bądźcie pełni wdzięczności. 8Uważajcie, by ktoś was nie zniewolił filozofią i bezsensownym oszustwem, opartym na ludzkim podaniu o żywiołach świata. Nie pochodzi to od Chrystusa.

VI.A.2 - dodawanie do Słowa

W książce: Pwt 4,2; Prz 30,6; Ap 22,19

2Plemionom Rubena i Gada dałem część Gileadu aż do doliny potoku Arnon. Granica biegnie PANA, waszego Boga, które wam zlecam.

6Do Jego słów niczego nie dodawaj, aby cię nie skarcił i nie uznał za kłamcę.

19A jeśli ktoś usunie coś ze słów księgi tego proroctwa, Bóg odsunie go od drzewa życia i usunie z Miasta Świętego, które są opisane w tej księdze.

VI.A.2.a - wystarczalność Słowa

W książce: 2 Tm 3,16–17; 2 P 1,2–4

16Każde Pismo jest przez Boga natchnione i pożyteczne do nauczania, upominania, poprawiania, wychowywania w sprawiedliwości, 17tak aby człowiek Boży był doskonały, zdolny do każdego dobrego czynu.

2Łaska i pokój niech wzrastają w was przez poznanie Boga i Jezusa, naszego Pana! 3Jego boska moc obdarowała nas wszystkim, co potrzebne do pobożnego życia. Dała poznać Tego, który nas powołał do udziału w swej chwale i doskonałości. 4Przez nie otrzymaliśmy cenne i ważne obietnice, aby stać się uczestnikami Bożej natury i uchronić się przed zepsuciem spowodowanym powszechną w świecie żądzą.